Sabine Lintzen

 

“Ik wil mensen verleiden: ze moeten gefascineerd raken door een object. En dan niet door de techniek of de moeilijkheidsgraad, maar door wat ze zien”. – Sabine Lintzen

Piet Augustijn, September 2010. Voor de catalogus van de Nationale Glaskunstbeurs 2010 te Leerdam

Sabine Lintzen ( Aken 1956 ) vertelt enthousiast over haar nieuwe werk de Tubes. Grote geblazen vormen waarvan de huid is bedekt met ringvormige elementen die met elkaar een veld vormen. Ze is de ontwerper van Colour Field, het Glaskunstbeursobject van 2010, dat uitstekend past bij de recente unica.

“De grote vorm, de bel, is de moedervorm. Daarop komt een kleurorganisatie, de bouwstenen die één geheel vormen met de moedervorm. Het is een principe uit de natuurkunde: veel kleine dingen vormen samen een geheel. Door de losse ringen heet te versmelten met de grote bel vergroot ik het oppervlak zodat het object meer licht en energie uitstraalt. Er ontstaat een nieuwe dimensie in tijd en kleur, zoals dat in het menselijk leven ook het geval is. Je kunt het vergelijken met een school vissen of een zwerm vogels: als er één wegzwemt of –vliegt verandert het hele ding.

Als ik één ring weghaal, verandert het hele veld. Als je een schakel uit het systeem verwijdert, zal de organisatie of de structuur veranderen.”– Sabine Lintzen

Tubes

 

De Tubes zijn objecten met een huid waarop dingen worden aangebracht. Dat zijn nu vooral ringen die ontstaan door grote tubes (glazen buizen) te verzagen en in kleuren bij elkaar te passen.

Een ring is een mooie vorm: veilig en prettig om naar te kijken. Een eenvoudige basisvorm die de individualiteit symboliseerd. Door ze in groepen met een zelfde kleur bij elkaar te plaatsen en op de wand van een object aan te brengen, ontstaat er contact en een zekere mate van gemeenschappelijkheid. Het worden velden van patronen de zogenaamde Tube- Fields die zijn versmolten met het object. Het glas wordt een energiecentrale, straalt meer uit door de vergroting van het oppervlak. De techniek van het versmelten van losse elementen met de glashuid van het object gebruikte Sabine Lintzen al eerder in de serie “Threads”, geblazen komvormen waarop kleurstaafjes waren aangebracht.

 

 

”Ik ben opgeleid als beeldhouwer en hou van sterke, krachtige vormen. Ik zie mijn unica ook echt als objecten die ontstaan uit de oervorm van glas: de bel.

Tijd, licht en kleur vloeien in elk object samen. Zowel in deze stukken als in de Tubes gaat het sterk over modulair denken, over communicatie en informatie, individualiteit tegenover gemeenschappelijkheid, self-organizing systems, structuren en natuurwetten.”– Sabine Lintzen

Celsystemen

In een niet aflatende stroom van glasobjecten probeert Sabine Lintzen ordening en structuur aan te brengen in de wereld om haar heen, haar gedachten als het ware te fixeren en te materialiseren in glas. De afgelopen jaren is ze intensief bezig geweest met DNA-structuren, celvormen en micro-organismen. De Murrini, glazen celvormen die van gedaante kunnen veranderen, zijn daarin organismen die opgebouwd kunnen worden tot Selforganizing Systems.

De keuze voor murrini refereert aan de celopbouw van het menselijk lichaam. Ze zijn tactiel op de glashuid gesmolten en/of tussen twee lagen verwerkt. De eerste cellen riepen associaties op met leven en dood, later gaven ze de complexiteit van het leven zelf weer.

De celsystemen, de murrini en de sneeuw- en ijskristallen zijn de laatste jaren uitgemond in structuren van gekleurde staafjes, gekleurde draden en tussen twee lagen glas gevangen patronen die doen denken aan bijvoorbeeld kant.

Lintzen zet ook de graaltechniek in om gewenste resultaten te bereiken. Bij deze techniek wordt een eivorm van heet glas gemaakt en afgekoeld. Op deze vorm wordt door middel van slijpen een patroon aangebracht, waarna het stuk verder wordt uitgeblazen en wordt voorzien van een nieuwe laag helder glas. De decoratie zit dan gevangen tussen twee lagen glas. Daarnaast ontstaan er patronen door middel van zandstralen aan de buitenkant van het object. Lintzen gebruikt oude Moorse patronen die voor haar symbool staan voor een gevoels- en gedachtennetwerk dat open, flexibel en voor verandering vatbaar is. Dit is in principe een voortzetting van de murrinigedachte, maar gebruikmakend van een ander patroon en techniek. Hoewel in sommige stukken celstructuren gehanteerd worden, overheersen de kantachtige motieven. Nu nog richt Lintzen zich op natuurlijke weefsels, in de nabije toekomst zullen dat hedendaagse patronen worden, die door middel van de computer tot stand komen.

Regisseur

Sabine Lintzen volgde een opleiding Beeldhouwen en Ruimtelijke vormgeving aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht en studeerde vervolgens Keramische Vormgeving aan de Hochschule für Bildende Kunst in Berlijn.

Ze specialiseerde zich daarna in het maken van monumentale, keramische muurreliëfs en beelden en realiseerde grootschalige projecten in bouwkeramiek, ontwierp een servies voor de industrie en ontwikkelde unica vazen.

Toen ze in 1991 Robin Winters assisteerde bij een glasproject was de liefde voor het materiaal glas geboren. Ze volgde een masterclass in Glasstudio De Oude Horn in Acquoy en richtte zich vanaf die tijd vrijwel uitsluitend op het hete materiaal.

In De Oude Horn werkte ze zeven jaar samen met Bernard Heesen, maar tegenwoordig ontstaan haar objecten in nauwe samenwerking met meesterblazer Richard Price in de Van Tetterode Glasstudio Amsterdam en sinds 2016 in haar eigen glasblazerij de ‘Millen Glas Studio” te Sittard. Ze werkt daar in teamverband, waarbij ze de regie stevig in handen houdt. ”Ik ben als het ware de regisseur, die alles bedenkt, de leadzanger. Het blaasteam is het orkest dat uitvoert. Samen scheppen wij één ding.”

Vanaf het begin van de jaren negentig ontstonden diverse reeksen samenhangende objecten, waaronder een serie unica, gebaseerd op de vier jaargetijden, waarin glas werd gecombineerd met brons, Schaduwvazen, Confettivazen, Reconstructies, Trompetvazen en Radio’s, Antennes en Dualities, Bright Field en Common Ray en de serie Thread en Little Thread.

Sabine Lintzen volgt met haar glassculpturen steeds haar eigen weg.

Behalve geblazen objecten maakt ze ook sieraden die ze verkoopt onder de naam Banda’S ( het sieraad als kleurorkestje).

 

 

 

Opleiding

1956 Herzogenrath – Aken (D)
1977-81 ABKH Maastricht Academy of Fine Arts and Design 3D design, sculpture, ceramics, applied arts and monumental arts
1980 Academy of Fine Arts Berlin, Prof. Lothar Fischer, Berlin
1981-84 Bachelor of Fine Art and Design in Education, Maastricht

1999 Jaarobject 1998 Institut Cristal Supérieur; Nationaal Glasmuseum Leerdam
“State of the Art”, Art Company, Eindhoven (cat.)
2001 “Glassmovement NL”, Gemeentearchief, Amsterdam (cat.)
2003 “Structures”, Galerie Carla Koch, Amsterdam (solo)
2006 “High-Tec/Low-Tec”, Galerie LEGIO-KUNST, Tilburg
“De nieuwe garde en jonge gasten”, Museum Jan van der Togt, Amstelveen (cat.)
“Siem en Friends”, Glasvormcentrum Royal Leerdam, Leerdam (cat.)2007
“The International Exhibition of Glass Kanazawa”, Kanazawa 2007, (JP), ( cat. )
2008 “Glas uit de collectie Dirk Schrijvers”, Design Museum Gent (B)
2011 “Neuerwerbungen 2009 & 2010”, Ernsting Stiftung, Coesfeld -Lette (D)
2012 Glaskunst der Niederlande Glasmuseum Immenhausen (D)
Glasstec, Galerie Mariska Dirkx Düsseldorf, (D)
2015 Realisme Amsterdam, Galerie Dom’Arte
Kunst Rai Amsterdam, Galerie Dom’Arte
Vessel Gallery, New Spring Arrivals, London (UK), (solo)
2016 “Oriental Field Marc Mulders & Sabine Lintzen”,
PAN 2016, Amsterdam, Galerie Dom’Arte (cat.)
2017 Collect 2017 Art Fair, Vessel Gallery, London. (cat.)
Rotterdam Contemporary Art Fair, Galerie Dom’Arte
Kunst Rai 2017Amsterdam, Galerie Dom’Arte
Tresor Art&Craft , Art Fair Basel , Vessel Gallery London (cat.)
PAN 2017, Amsterdam, Galerie Dom’Arte (cat.)

Public collections & commissions

“Cycle”, ceramic wallobject, Groene Kruis gebouw, Kerkrade, 1983
Collection Oce-Van der Grinten, Venlo 198
Collection Nationaal Glasmuseum, Leerdam, 1999, 2000
Collection Ministerie van Justitie, Den Haag, 1999
“The Untouchables”, entrancehal Universiteit Maastricht, Juridische Faculteit, 2001
“Sea of Energy”, Cunard Cruiseschip Queen Mary 2, 2003
Collection, Art Foundation Akzo-Nobel, Arnhem, 2004
Collection Glasmuseum Alter Hof Herding, Coesfeld-Lette,(D),2004,2008,2010,2011
“Rotterdam Werkt”, entrancehal Ernst&Young, Rotterdam, 2005
Collection Dirk Schrijvers, Design Museum Gent, 2008 & 2012
Design object of the year 2010 ‘Color-Field’, Glaskunstbeurs Leerdam, 2010

Gift for the members of “Provinciale Staten en de Gouverneur”, Provincie Limburg, 2011
“From Life into Light”, design and realisation 11 windows , Urnenhof St. Bernadette Kerk, Sittard, 2012
Collection Glasmuseum Immenhausen (D) 2014
Collection Sir Elthon John (UK) 2016

Publications

Collect 2017, Vessel Gallery, Angel Monzon (cat.) Feb. 2017
“Oriental Field”, Marc Mulders & Sabine Lintzen, PAN Amsterdam, Galerie Dom’Arte,
Esther Darley (cat.) Dec. 2016
Wir hätte das gedacht, Museum Ernsting Stiftung Alter Hof Herding, (D), cat. 2016
“Living Fields”, Sabine Lintzen, bookpresentation, C.J.Burgman, J.Pohlen , Mai 2014
P.Urlings “Gestolde Gedachten”, Limburgs Dagblad Mai, 2014
Sylvia Boehm-Haimerl, “Stille Eleganz”, Sueddeutsche Zeitung/Starnberger Edition Aug. 2013
Astrid Amelungse-Kurth, “Grosse Kunst im kleinen Maising”, Merkur Muenchen, Starnberger Edition, Aug.2013
Piet Augustijn, “Sabine Lintzen stelt met Tube Fields veranderende verhoudingen in de samenleving centraal”, Fjoezzz nr.4 2011, Dec. 2011
“ Poëzie in glas”, photoreport Peter Schols, Dagblad de Limburger, Apr. 2011
Piet Augustijn , “Ik wil mensen verleiden”, catalogus Glaskunstbeurs Leerdam 2010, Sept. 2010
Angela van der Burght, GLASS IS MORE, Dutch Designweek Eindhoven, (cat.) Okt. 2009+2011
De Glazen Eeuw, deel 3, “Nieuwe Garde & Jonge Gasten”, VVMG – Leerdam, (cat.) Jun. 2006
De Glazen Eeuw, deel 6, “Meesterlijk Vormgegeven”, VVMG – Leerdam 2006, (cat.) Sept. 2006
Servé Minis, “MonUMent”, 6eLustrum Universiteit Maastricht, (cat.), 2006